De vraag "hoe gaat het" beantwoord ik anders dan vijf jaar geleden
Vraag me hoe het gaat en het antwoord is bijna altijd hetzelfde: 'Het gaat prima.' Dat antwoord krijgt een buurvrouw en ook een oud-collega die ik toevallig tegenkom. Het is mijn antwoord, wanner een kennis het vraagt op een verjaardag. Het is niet gelogen, maar het is ook niet de hele waarheid. Het is het antwoord dat bij het contact past. Oppervlakkige contacten vragen ook niet om mijn werkelijke staat van zijn.
Bij mijn volwassen kinderen ligt dat inmiddels anders. Daar kan ik tegenwoordig eerlijk zijn over hoe het echt gaat,. Dus ook als dat niet "prima" is. Vijf jaar geleden was ik in de veronderstelling dat ik dat niet kon zijn.
Mijn overtuiging toen en nu
Ik had toen de overtuiging dat ik als moeder mijn kwetsbaarheid niet kon laten zien. Een moeder, dacht ik, is degene die het overzicht houdt. Stel je voor dat ik degene was, die het zelf ook niet weet. Dat ik ook soms maar wat aanmodderde. Mijn kwetsbaarheid niet tonen kwam dus voort uit de rol die ik mezelf had toebedeeld. Ik dacht dat dat van me verwacht werd. Ik werd veronderstelt die onverwoestbare rots in de branding te zijn. Dat dacht ik dus.
Wanneer mijn aanname kantelde
Er gebeurde iets heftigs en dat dwong mij als ouder in een andere rol. Dat ging bijna van het ene op het andere moment. De rollen die we jarenlang hadden, ik de ouder die beschermt en de kinderen die beschermd worden, die waren ineens omgedraaid.
Ik zag natuurlijk wel de volwassenen die mijn kinderen geworden waren. Maar de rol als ouder was voor die vervelende gebeurtenis min of meer intact gebleven. Het was een abrupt einde. Mijn kinderen bleken geen kinderen meer. Ik hoefde ze niet meer te ontzien.
Dat bracht ons op hetzelfde niveau. Ik was niet meer een ouder die weet hoe het moet en kinderen die dat nog moeten leren. Nee, we waren volwassenen mensen die er samen doorheen gingen. Dat had ik niet verwacht te winnen bij zoiets zwaars. Zo kan een vervelende gebeurtenis dus ook een enorm waardevolle uitkomst hebben.
Bij wie ben jij nog "prima"?
Heb jij ook zo'n moment gehad waarop de rollen omdraaiden?
Cluster Emotionele onbekommerdheid
In het Werkboek Jezelf Worden onderzoek je wat het je kost om een rol vast te houden en wat er gebeurt als je die loslaat.
Heb je het werkboek nog niet?
