Uit de
Praktijk

Het staat op tegeltjes, in zelfhulpboeken en op sociale media: "Blijf dicht bij jezelf" of "Wees gewoon jezelf". Het klinkt als het eenvoudigste advies ter wereld. Maar op een van mijn recente berichten reageerde Benny met een interessante vraag: "Hoe kun je jezelf worden als niemand weet wat jezelf zijn is?" En die reactie raakt precies de kern. Want laten we eerlijk zijn: wat betekent het eigenlijk om 'jezelf' te zijn? Is er ergens diep vanbinnen een kant-en-klare, vastomli

Spiegelmoment: een situatie uit mijn leven, met een analyse. Ik was 23 en werkte nog maar kort op een afdeling, toen een collega terugkwam en de sfeer meteen veranderde. Haar gedrag stond me die dag tegen. Ik zei er niets van en deed mijn werk. Aan het einde van de dag ging ze voor me staan en vroeg: "Is er iets? Je bent zo stil de hele dag." Toen viel ik tegen haar uit en dat is iets wat ik zelden doe. De volgende dag moest ik bij het hoofd van de afdeling komen. Het hele v

Vraag me hoe het gaat en het antwoord is bijna altijd hetzelfde: 'Het gaat prima.' Dat antwoord krijgt een buurvrouw en ook een oud-collega die ik toevallig tegenkom. Het is mijn antwoord, wanner een kennis het vraagt op een verjaardag. Het is niet gelogen, maar het is ook niet de hele waarheid. Het is het antwoord dat bij het contact past. Oppervlakkige contacten vragen ook niet om mijn werkelijke staat van zijn. Bij mijn volwassen kinderen ligt dat inmiddels anders. Daar ka

Communicatie loopt vaak vast, omdat we ervan uitgaan, dat de ander op dat moment al beschikte over het inzicht dat we nu allebei hebben. Dat is zelden waar. Mensen reageren op basis van wat ze op dat moment weten, wat ze voelen en wat ze kunnen emotioneel aankunnen.

Ik schreef twee thrillers. Puur fictie dacht ik. Iemand vertelde mij, dat de energie in het eerste boek boosheid was. Op dat moment ging er een lichtje branden bij mij. Die boosheid, waar deze lezer het over had, die had ik niet terug kunnen halen voor het tweede boek. Die boosheid was uit mijzelf gekomen. Ik zag het ineens: de gebeurtenissen zijn verzonnen, maar de emotie was mijn emotie. De titel van het eerste boek is Onmacht en dat is precies de emotie die mijn boosheid

Het begrijpen van je eerste 20 levensjaren is cruciaal, omdat de tijdsgeest uit die periode het onzichtbare fundament vormt van wie je bent. Het helpt je om op drie manieren met meer helderheid naar jezelf te kijken: Je ontdekt je 'onbewuste blauwdruk': De waarden. De geschreven én ongeschreven regels en de maatschappelijke sfeer uit je jeugd bepalen hoe je naar vrijheid, werk, relaties en veiligheid kijkt. Pas als je die tijdsgeest kun 'herkennen', kunt doorzien als het ware

Er is een plek die ik nooit vergeet. Het is een plek die ik kan uittekenen. De gele graanvelden zo hoog. Ik kon er niet overheen kijken. De rode klaprozen samen met de blauwe korenbloemen. Een bos achter het huis en een grote een zandbak, een pony genaamd Hanneke, die me op een onverwacht moment in mijn bil beet. Ik speelde, ik leerde fietsen, ik groeide op zonder te beseffen dat die vijf jaar op de Veluwe, van mijn derde tot mijn achtste, de grond zouden worden onder alles w

"Toen mijn moeder leed aan PSP (progressieve supranucleaire paralyse), een ziekte die haar lichaam en spraak geleidelijk afnam, terwijl haar geest gevangen bleef, was er geen simpel woord voor wat ik voelde. Verdriet, ja. Maar er was ook iets dat zich lastiger liet benoemen. Na een aftakelend verloop van zo'n 7 jaren lag je daar dan, hulpeloos als een baby. Totaal afhankelijk van omstanders die je via een slangetje een stinkende vloeistof toedienden, dat ze voeding noemden.

Hoe versterken twee mensen elkaar en waar wringt het? Stel je twee mensen voor die samen een klein bedrijf runnen. De een is ondernemend, gastvrij, handig en hulpvaardig. Het is iemand die kansen ziet. Die gasten ontvangt alsof het vrienden zijn. Het is iemand die zelf de handen uit de mouwen steekt als er iets stuk is. De ander is creatief, een goede luisteraar, huiselijk en intuïtief. Het is degene die de sfeer bewaakt. Die aanvoelt wat een klant nodig heeft nog voordat di

Er is een verschil tussen je zorgen maken en stilstaan in je leven. Ik ga het je uitleggen. Ik heb altijd wel iets van onzekerheid en bezorgdheid met me meegedragen. Ik ben echter een denker in oplossingen. Daarom heeft onzeker zijn en me zorgen maken me nooit tegengehouden om dingen te ondernemen. Wat ik wél merk is, dat ik soms (te) lang wacht om mijn werk te tonen aan de buitenwereld. Het voelt dan voor mij nog niet perfect genoeg. Die neiging komt ergens vandaan. Ik groei