In mijn vorige blog deelde ik hoe het label 'verlegen' mijn jeugd kleurde. Het was een bevrijding om te ontdekken dat ik niet verlegen was, maar introvert. Maar de volgende vraag die dan vaak opkomt is: “Oké, ik ben introvert... en nu? Hoe ga ik om met netwerkborrels, drukke kantoortuinen en een partner die wél elke avond weg wil?” Waar Susan Cain de basis legde voor de erkenning, geeft de Nederlandse auteur en journalist Liesbeth Smit in haar bestseller "Ik moet nog even kij

Iedereen zei het, dus ik geloofde het. Het werd mijn identiteit. Ik droeg dat label als een zware jas die eigenlijk niet paste, maar die ik toch elke dag aantrok, omdat men zei dat hij van mij was.

Stil (oorspronkelijke titel: Quiet ) van Susan Cain is een baanbrekend boek dat de manier waarop we naar introversie en extraversie kijken, fundamenteel heeft veranderd. Cain betoogt dat onze moderne westerse samenleving lijdt aan het "Extravert Ideaal" , waardoor de kwaliteiten van introverten stelselmatig worden onderschat. Ik kan mezelf helemaal in haar uiteenzetting herkennen. Zoals zoveel seventies-introverten ben ook ik 'slachtoffer' geworden van de opkomst van de...