Er is een vraag die de meeste mensen zichzelf nooit echt stellen. Niet omdat ze hem niet kennen, maar omdat het dagelijks leven er geen ruimte voor laat. Wie ben jij, als niemand kijkt? Niet wie je bent voor je werk, je gezin of je vrienden. Maar jij, zoals je werkelijk bent, als je even niet aan het schipperen bent tussen wat jij wilt en wat anderen van je verwachten. Het is een eenvoudige vraag met een ongemakkelijk antwoord. Want om die vraag eerlijk te beantwoorden, moet

Stille wateren hebben diepe gronden, zei mijn leraar. Ik wist toen niet wat het betekende. Nu wel. Ik was een jaar of dertien, zat in de klas bij mijn leraar Nederlands, en deed wat ik altijd deed: luisteren, observeren, nadenken. Voor de buitenwereld zag dat er waarschijnlijk uit als afwezig zijn. Mijn leraar vond me "zo stil" en maakte er een opmerking over. Maar hij eindigde met een spreekwoord dat sindsdien nooit meer is weggegaan: stille wateren hebben diepe gronden. Ik